Siham Habichi en ­Nora Achahbar richten vereniging op om jongeren met een migratieachtergrond in het hoger onderwijs te krijgen

pedagogie jonge kind arteveldehogeschool migratie

Er zijn te weinig jongeren met een migratieachtergrond in het hoger onderwijs, vinden studentes Siham Habichi en ­Nora Achahbar van de opleiding Pedagogie van het jonge kind. Daarom hebben ze Risaala opgericht, een vereniging die hen over de streep moet trekken. Ook de media hebben hun initiatief opgepikt. Lees hieronder het artikel uit Het Nieuwsblad.

Het Nieuwsblad - woensdag 26 juni

“Voortstuderen? Niet voor ons weggelegd.” Studentes Siham Habichi (22) en ­Nora Achahbar (22) zien dat gebrek aan zelfvertrouwen al te vaak bij jongeren met een migratieachtergrond. Daarom richten de hartsvriendinnen een vereniging op om hen toch in het hoger onderwijs te krijgen. Gisteren vielen ze op de Arteveldehogeschool in de prijzen.

Op hun school, de Arteveldehogeschool in Sint-Amandsberg, had maar één op de tien studenten vorig jaar een migratieachtergrond. Dat zijn jongeren die zelf in het buitenland zijn geboren of van wie één van de ouders of minstens twee grootouders allochtone wortels hebben. De Universiteit Gent strandt dit academiejaar op 13,2 procent. Veel te weinig, vinden Siham Habichi en Nora Achahbar, die pedagogie van het jonge kind studeren. En dus richten de boezemvriendinnen eigenhandig Risaala op, samen met een handvol andere studenten. Gisteren vielen ze voor hun engagement in de prijzen op de campus van hun hogeschool.

Terwijl andere studenten van de zomervakantie profiteren om te reizen of een centje bij te verdienen, steken de jonge vrouwen al hun energie in de uitbouw van hun vereniging. Die draait niet rond klassieke studiebegeleiding maar rond zelfvertrouwen via uitstapjes of een potje voetbal.

Verkeerde rolmodellen

“Er wordt vanuit academische hoek te weinig aandacht geschonken aan jongeren met een migratieachtergond”, zegt Siham, die in Sint-Amandsberg woont. “Ze geloven niet meer in hun eigen capaciteiten door de huidige negativiteit in de samenleving en de eenzijdige berichtgeving over de islam. De toenemende verrechtsing - kijk maar naar de verkiezingen - doet hun zelfvertrouwen slinken en versterkt de gedachte dat studeren niet voor hen is weggelegd. En als ze het toch aandurven, raken ze gedemotiveerd omdat ze de enige student zijn met een kleurtje of een hoofddoek.”

Ook de lokroep van het geld speelt een rol. “Ze zien vooral verkeerde rolmodellen die na school snel geld willen verdienen. Wie studeert, kan dat niet.”

Kleinerende opmerkingen

De studieloopbaan van Siham en Nora liep ook niet over rozen. Ze weten perfect hoe het voelt om te worden beoordeeld op basis van hun uiterlijk. “Zo wilde ik na mijn beroepsopleiding graag voortstuderen, maar niet alle leerkrachten geloofden in mij”, zegt Nora, die in Lokeren woont. Siham herinnert zich dan weer kleinerende opmerkingen op school over haar hoofddoek. Dat ging verder tot in de lerarenopleiding, waar ze Nora leerde kennen. “We mochten er met onze hoofddoek op alleen godsdienst geven”, zeggen ze. “Die vormt nochtans een essen­tieel onderdeel van onze identiteit. Dus hebben we aan die opleiding maar de brui gegeven. Nu koesteren we die negatieve ervaringen: ze hebben ons gemaakt tot echte migratiedeskundigen.”

In het najaar gaat Risaala echt van start. Siham en Nora, die ook als 'rolmodel' worden ingeschakeld door de UGent, willen eerst zo veel mogelijk middelbare scholen afschuimen om het goede voorbeeld te geven aan 16-plussers. “We willen hen duidelijk maken dat ook zij iets kunnen bereiken, want van hun blanke leerkrachten aanvaarden ze die boodschap vaak niet. In ons, meisjes van hun eigen leeftijd en milieu, herkennen ze zich meer.”