Screenen op (a)typisch lezen en spellen in de eerstelijnszorg: ijdele hoop of haalbare kaart?
In dit onderzoek verkennen we of er in de praktijk nood is aan een screeningsinstrument om dyslexie vroegtijdig op te sporen. We onderzoeken of we aan de hand van een screeningsinstrument dyslexie kunnen onderscheiden van lees- en spellingproblemen als gevolg van andere omstandigheden als opgroeien in armoede of bij een meertalige opvoeding.
Achtergrond
Bij een aantal kinderen en jongeren lukt het (leren) lezen en foutloos spellen minder goed dan bij hun leeftijdsgenoten. Bij sommigen gaat het om een moeizaam en hardnekkig proces in het licht van dyslexie. Bij anderen lukt het niet vlot omwille van andere omstandigheden, zoals een meertalige opvoeding of opgroeien in armoede (Verpalen et al., 2018; Zhao et al., 2016). Het is niet altijd duidelijk welke signalen wijzen op dyslexie en welke niet.
Op dit moment bestaan er in Vlaanderen geen instrumenten om in te schatten wie gespecialiseerde hulp nodig heeft of bij wie verhoogde zorg op school volstaat. We verkennen de noden in de praktijk bij alle stakeholders, evenals de mogelijke oplossingen om ervoor te zorgen dat iedereen optimaal kan ontwikkelen.
Methode
Via dit kwalitatief onderzoek verkennen we aan de hand van focusgroepen en diepte-interviews met alle stakeholders
- of er in de praktijk nood is aan een screener die professionals ondersteunt in hun besluitvorming
- waar dit instrument ingezet kan worden als blijkt dat er nood aan is
- hoe dit instrument er zou moeten uitzien om voldoende sensitief en specifiek risicokinderen te detecteren, zodat alle kinderen de juiste hulp in de juiste setting krijgen
Maak kennis met het team
Samenwerken met ons?
Vraag onderzoek op maat aan
We helpen je graag met het formuleren van je onderzoeksvraag en -aanpak.
-
Tomas LambrechtAccountmanager Blikopener - Dienstverlening op maat